یک سوال از شما دارم!:

در یک رشته تخصصی دانشگاهی مانند کتابداری خودمان ترجمه چه معنا و مفهومی دارد؟،اصلا چه لزومی به ترجمه یک کتاب علمی است؟،و آیا در عصر حاضر، نیازی به ترجمه کتاب در رشته ای مانند کتابداری و اطلاع رسانی داریم؟ این را هم اضافه کنم که منظور من از ترجمه، ترجمه کتاب از زبان انگلیسی به زبان فارسی است و نه زبانهای دیگر. من از شما می پرسم: آیا وقتی کتابی علمی به زبان انگلیسی نوشته شده است، ما به جای اینکه اصل آن کتاب را - حال با چاپ اصل یا افست - در اختیار دانشجو قرار دهیم بهتر است، تا اینکه وقت زیادی را صرف برگرداندن آن به زبان فارسی کنیم و دست آخر هم کتاب در قفسه های کتابخانه ها و انبار کتابفروشی ها خاک بخورد؟، آن هم در عصری که زبان انگلیسی، زبان علمی دنیا و شبکه های اطلاعاتی مانند وب است؟. زمانی بود که دانشجویان از کمبود کتابهای اختصاصی رشته گله داشتند؛ در آن روزگار، عده ای از اساتید که انگلیسی را نیز خوب می فهمیدند و می دانستند و خود نیز تحصیل کرده دانشگاههای معتبر خارج بودند، با درک این کمبود، تعدادی از کتابهای مهم این رشته را ترجمه و در دسترس دانشجویان قرار می دادند. اما اکنون این دوران سپری شده است.ترجمه به خودی خود ارزش علمی ندارد اما متاسفانه عدم توجه مناسب به زبان انگلیسی در دوره های کارشناسی و کارشناسی ارشد  و نیز ترجمه های فراوان و در مواردی بسیار ضعیف و سطح پایین منابع علمی کتابداری، باعث شده است که اکثر دانشجویان خود را بی نیاز از فراگیری زبان احساس کنند و مطالعه کتابهای علمی به زبان اصلی، اصلا جایگاههای در برنامه های درسی  و مطالعات آنها نداشته باشد. من تصور می کردم این مشکل تنها در دوره کارشناسی است اما اشتباه می کردم! در دوره کارشناسی ارشد هم کماکان منابعی که به ما معرفی می شود تعدادی از کتابهای ترجمه شده است که به جرآت می توانم بگونم نیمی از آنها یا ضعیف ترجمه شده اند یا اصلا بار علمی خاصی را منتقل نمی کنند. در مواردی تعدادی از ترجمه ها، خود نیاز به ترجمه دارند تا لااقل خواننده نهایی بفهمد هدف اصلی کسی که این متن را ترجمه کرده است چیست!!، پیشنهاد من است :

۱- تقویت زیان انگلیسی در دوره های کارشناسی تا خود دانشجو قادر باشد متون مورد نیاز خود را به راحتی مطالعه کند.

۲- ارائه منابع به زبان اصلی در دوره کارشناسی ارشد و دکتری؛ ضمن اینکه در این مورد بایستی فکری به حال تهیه منابع اصلی در کتابخانه ها نمایند، ضمن اینکه در حال حاضر تعدادی از کتابها به صورت الکترونیکی در پایگاههای اطلاعاتی موجود هستند اما نمی دانم چرا دانشگاهها از اشتراک  و خرید آنها بیم و واهمه دارند!

۳- ناشران به جای انتشار ترجمه های بعضا سطح پایین، دسترسی خوانندگان را به منابع اصلی فراهم نمایند.

۴- برخی استادان هم لطف کنند ترجمه های خودشان را به دانشجویانشان قالب نکنند(!)، بلکه منبع اصلی را به آنها ارائه دهند./