امروز روز معلم است.
روز ۱۲ ارديبهشت. وقتي در دالان تاريك و روشن خاطرات روزهاي كودكي‌ام قدم ميزنم در ميان روزهاي رنگارنگ تحصيلم روزهاي معلم رنگ صورتي دارند. چه كودكانه هديه‌هاي كوچكمان را گل مي‌زديم و سعي ميكرديم تمام سپاس و تشكرمان را در قالب كلمات بچه‌گانه نثار معلمان كنيم.
هميشه چه آن زمان كه دانش‌آموز ابتدايي بودم چه امروز كه از روزهاي تحصيل دور شده‌ام در پيدا كردن كلمات و واژه‌هايي كه بتوانند عظمت و قداست مقام معلم و استاد را شرح دهند عاجز و ناتوان بوده و خواهم بود.
در اينجا فقط ميخواهم نه تنها از تك تك معلمانم از دوران دبستان تا پايان تحصيلات دانشگاه، بلكه از تمام كساني كه در مرحله به مرحله زندگيم دست مرا گرفتند و در پيمودن جاده پرپيج و خم زندگي ياريم كردند سپاسگزاري كنم و به رسم دوران كودكي‌ام همان يك جمله ساده اما پرمعناي هميشگي را به زبان آوردم كه:
       معلم عزيزم روزت مبارك