میخواستم پست زیر را به عنوان کامنت بگذارم دیدم به آن ترتیب کسالت بار میشود اما تکمله ای بر پست خانم مرادی:

وبلاگ نویسی در کتابداری ایران کم کم 5 ساله می شود. به نظر می رسد وبلاگ و وبلاگ نویسی در کتابداری ایران جا افتاد و نهادینه شده. به طوریکه اغلب کتابداران-اساتید و دانشجویان بسیاری از اخبار و اطلاعات مورد نیاز خود را از وبلاگهای کتابداری دریافت می کنند. این نشان می دهد وبلاگ به عنوان یک محمل اطلاعاتی معتبر نزد ما کتابداران پذیرفته شده است. اما مساله ای که این میان هست مطالب کتابدارانه وبلاگها فقط در جامعه خودمان دست به دست می شود مثل مجلات تخصصی مان. البته فرقش در این است که دسترسی به خبرنامه ها و مجلات تخصصی رشته برای دیگران-غیرکتابداران- به سختی امکانپذیر است ولی خاصیت پویایی وب این امکان را داده که تا هرفرد از هر قشر و با هر تحصیلاتی بتواند وبلاگهای کتابداری را ببیند و همین مساله تاثیر شگرفی بر دیگران گذاشته است. نفوذی که وبلاگهای کتابداری ایران در وب داشته اند شایدمیان دیگر رشته ها کم نظیر باشد. این به دلیل آن است که حرفهای بسیاری برای گفتن داریم و حال از این محمل به خوبی استفاده می کنیم. این که ما توانسته ایم از این طریق بیشتر خود را به دیگر اقشار جامعه وبگرد بشناسانیم جای خوشحالی دارد. اما دیگر وقت آن است که از مرزهای خودمان هم فراتر برویم و به جامعه جهانی هم بپیوندیم. پژوهش آقای نوروزی به ما نشان داد که باید فعالیتهای خود را به جهان کتابداری نشان دهیم تا آنان نیز بدانند در ایران چه می گذرد. دوستان اگر خاطرشان باشد از ابتدای راه اندازی بلاگ گروهی قرار بود بخش انگلیسی هم برای آن در نظر گرفته شود تا بتوانیم با جهان بیرون هم تعامل داشته باشیم. ولی بعداز مدتی این کار رها شد. با نظر دوستان موافقم. به قول خانم مرادی میتوان فیلدی را برای ترجمه عنوان پست و ارائه خلاصه ای از مطالب به انگلیسی در نظر گرفت و هرکسی هر پستی می فرستد معادل انگلیسی آن را هم ارسال نماید. اینطوری بار ارسال مطالب انگلیسی و فشار کار روی دوش یک نفر نمی ماند.