وبلاگ گروهی کتابداران ایران

به نام او

" مرگ پایان کبوتر نیست  "

  "او"را ندیده بودیم اما انگار سالها با هم آشنا بوده ایم.

                                              "تو"را ندیده ایم و انگار سالها با هم زبسته ایم.

اگربا هم نبوده ایم اگر با هم آشنا نبوده ایم و اگر با هم بودن را تجربه نکرده ایم

چگونه است که این درد مشترک این غم مشترک ما را در مکانی دیگر و در زمانی دیگر اینگونه بیقرار کرده است.

چگونه است که غروب آفتاب سرزمین شما ، اینگونه دیار ما را نیز در تاریکی فرو برده است . امّا بدان که دستان مرگ از ابتذال بسیار بسیار شکننده تراست چرا که اگر گل را می پژمراند امّا توان خشکاندن باغ را ندارد و هیچ باغی هرگز خاطره ی گل های خود را فراموش نخواهد کرد .

" آن مرگ های کوچک

                         چگونه اورا انتظار می کشیدند

                                         همچون دلداری منتظر آمدنش بودند " ( تدهیوز)

مریم عزیز مارا درغم خود شریک بدان .

                                                                             با قلبی سرشار از اندوه – ازطرف خانواده سیّدی