حسادت احساسی است که بیش از همه خود شخص را آزار می دهد. حسادت در همه مقاطع وجود دارد اما شاید نمود آن در مقاطع و درجات بالاتر، زننده تر و زجرآور باشد.
مطلب جالبی را در وبلاگ دکتر نوروزی تحت عنوان "حسادت علمی" خواندم، لطفاً شما هم آن را از نظر بگذرانید و کمی به آن فکر کنید. باور من این است که کمی با انصاف زندگی کردن، راه کار اصلی است. به نظر شما راه علمی و عملی برای آن چیست؟

خیلی سعی می کنیم که مطالب مرتبط با کتابداری را در وبلاگها و ... با یکدیگر به اشتراک بگذاریم اما کی به خودسازی می رسیم، خدا می داند!