1- يکي از علل عمده آن ، نبود درسي به نام اخلاق روزنامه نگاري در بين دانشکده هاي ارتباطات همانگونه که آقاي قوانلو قاجار بيان مي نمايند.
2-شهرت خواهي بعضي از روزنامه نگاران
3-فروش و جذب مخاطب بيشتر توسط روزنامه
4-فقدان قوانين و ضوابط مشخص و مدون براي استفاده از مطالب دسترسي آزاد همانند نشريات الکترونيکي تحت وب و يا حتي وبلاگ ها
 5-نبود نظامي جامع با استفاده از فنآوري هاي ارتباطي و اطلاعاتي براي نشر آثار فکري و ره گيري آن
و دلايل ديگر . روزنامه جام جم در مورخ 7 ارديبهشت ماه صفحه 20 خود گزارشي دارد تحت عنوان: "سازه عظيم فرهنگي در انتظار علاقه مندان کتاب است" که در بخشي از آن به دکر نقاط ضعف نمايشگاه از ديدگاه دکتر فتاحي پرداخته است. جملات بکار رفته دقيقا" همان عبارات نظر خواهي از دکتر فتاحي در مورد نمايشگاه بين المللي کتاب بود که اينجانب در در وبلاگ منعکس نمودم. حال چرا روزنامه جام جم که وابسته به رسانه ملي ايران است و خود بايد طليعه دار و پاسدار حقوق ديگران باشد ذکري از ماخذ نمي کند و چنين تضييع حقي مي نمايد معلوم نيست؟ از روزنامه جام جم انتظار مي رود نسبت به تصحيح و ذکر منبع اقدام نمايد . دکتر فتاحي ضمن گله از درج اين خبر، خواستار پي گيري مدير وبلاگ گروهي شدند که سرکار خانم کرمي اين درخواست را اجابت نمودند.
در پايان پيشنهاد مي شود که روزنامه نگاران حرفه اي همانند پزشکان قسم نامه اخلاق حرفه اي دارا باشند تا قبل از شروع کار حرفه اي در سازمان، وزارت، و نهاد مربوط به آن قسم خورده و در طول حيات حرفه اي به آن پايند باشند.