وبلاگ گروهی کتابداران ایران

 زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

انگار همین دیروز بود که ما  دانشجوهای پرتلاش عزممان را جزم کردیم تا با هم افزایی انرژی هامان  سومین همایش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی را برگزار کنیم...

انگار همین دیروز بود که با برگزاری همایش مان بدون تخصیص هیچ بودجه ای موافقت کردند و ما با دست خالی اما قلب هایی آکنده از اشتیاق حرکت با توکل به خداوند بخشنده و مهربان گام در مسیر نهادیم...

انگار همین دیروز بود که با سرکار خانم رهادوست تماس گرفتیم تا در مورد موضوع و محورهای همایش ما را راهنمایی کنند...

انگار همین دیروز بود که استاد ارجمند جناب آقای دکتر حری افتخار همکاری در بخش داوری مقالات را به دانشجویان مشتاق شهید بهشتی دادند....

انگار همین دیروز بود که ناگهان دکتر پورخوشبخت، حامی دو همایش قبل،  میز معاونت را به دستان پرانرژی و نفسهای تازه دکتر رضایی سپرد...

انگار همین دیروز بود که فراخوان همایش را پخش کردیم و کم کم زمزمه مخالفت با همایش های دانشجویی از گوشه و کنار وبلاگها بلند شد...

انگار همین دیروز بود که یک شرکت نرم افزاری معتبر(؟!!!) قول همکاری جدی با همایشمان را داد و یک هفته قبل از شروع همایش بی دلیل، بدون هیچ توضیحی رفیق نیمه راه شد....

انگار همین دیروز بود که آنقدر تماس های مکرر با مدیر گروه های دانشگاه های مختلف برای برگزاری نشست تخصصی برقرار کردیم  که یکی از مدیران بزرگوار گفت: دانشجوی خوبم، شما چرا اینقدر پی گیری می کنید؟ از شمارتون پیداست که تلفن شخصی خودتونه. چرا اینقدر هزینه تماس با تلفن همراه اونهم در شهرستان های دیگر را برای خودتان می تراشید؟.....

وانگار که واقعا همین دیروز بود که سومین همایش دانشجویی کتابداری پزشکی شهید بهشتی را برگزار کردیم.

و امروز ...

ادامه مطلب در وبلاگ مدلیزا