ممنون از دوست عزیزمون بابت اشعار زیباشون. این اشعار رو هم من پیرو مثنوی (؟) ایشون سرودم که امیدوارم موثر باشه و البته قافیه دار


به هر سو رفتمی شد کـــــام من زهر      به دست و با زبـــان پس زد مـــرا دهــر
یکی گفتا به طــــــــــعنه هوی کـتابدار      کـــــتابت کـــــو نیـــــــوفتی از ســـر دار
دگر گفتـــــــــــی که کو آن نردبـــــانت      نلـــغـــــــزاند تو را کـــــفش کــتـــــانــت
بگفـــــــتم بی نزاکـــــــت رو ادب شــو      به علــــم و دانشی تو بهـــــــره ور شو
نه من آنــــــــــم که هر دم سویم آیـی     کتابـــــــی جـــــــویی و آن را نیـــــــابی
نه من آنــــــــــم خورم خاک کتـــــــابت     که تا شایـــــــــد خورد روزی به کــــارت
نه من آنــــــــــم که چون بیمار گشتی     پزشکـت خواهــــــد از من ریــفــــرنسی
به یک دستش دل و دستی دگــر مغز     بگــــــوید زود بده یک منبـــــعی نغـــــــز
کسی جز من چه داند مش چه باشد     به هــــر که گــــــویی رنگ مو یادش آید
بدان میــمش سرآغـــــاز پزشکیـــست     مدیکـــــــــــــالش همــــانا انگلیسیست
ولی شیــــنش هـــــــــــــزاران راز دارد     به صــــــــدها روز وقــــت و کـــــــار دارد
نبینی هر که چون من عینکــی هست     اگر هم نیست یک کم چشمکی هست
سرعـــــنوان که هدینگ باشد به لاتین     به سابجــــکت آورد در اختـــــصار شــین
دگــــر از سیـــــرز و ال سی دم نیـارم      اگـــــــــر گویـــــــــم تو را ســر دردت آرم
همــــی دان که اگـــــر حذفـــم نمایی     و یا در رشــــــته ای حل ام نمــــــــــایی
دگــــــر از من نبـینی هیــــــچ خیــــری     نه یک منــــــــبع نه حتی ریــفــــــرنسی
بـرو با آی تــــی و از من حـــــــــذر کن     برای جســـــــــــتن دانش خطـــــــــر کن