نقطه سر خط . باز به پايان يك سطر ديگر رسيده ايم. فرقي نمي كند كه در دامان سرسبز طبيعت زندگي مي كنيم يا در تهران دود آلود. تقويم ديواري فرياد مي زند كه بهار،  شاداب و پرانرژي پيش روي ماست و زمستان خسته از زمستان نبودنش،  كوله بارش  را جمع كرده است تا با خود به سرزمين خاطرات ببرد. يك سال ديگر از سالهاي بودنمان به لحظات پاياني اش نزديك مي شود. اين سال هم مثل همه ي سالها  براي هر يك  از ما  قصه هايي منحصر به فرد بر جا گذاشته است. قصه هايي تلخ و شيرين. برخي عزيزي به جمع شان پيوسته و بهارشان از موسيقي خنده هاي كودكانه اش سرشار است. برخي ديگر عزيزي از دست داده اند و با بغض و حسرت  به جاي خالي او دور سفره هفت سين مي نگرند. برخي از دامان غم انگيز بيماري رها شده اند و برخي دست در گريبان درد،  به دامان مهربان پروردگار سر نهاده اند.  در متن برخي از اين داستان ها  موفقيت هاي فردي، خانوادگي، اجتماعي و حتي ملي و بين المللي (به قيمت هاي مختلف) مي درخشد و در متن برخي ديگر شكست هايي نهفته است كه شايد خاطره  برخي از آنها تا داستان هاي ساليان بعد ادامه يابد. طبق قانون هستي،  زندگي همچنان در جريان است و ما سپاس گذار كه مي توانيم يك بهار ديگر را ببينم. زندگي با همه تلخ و شيرينش زيباست، زيرا هديه ناب دستهاي مهربان خداوند است.

     آمدن يك بهار ديگر را به تمامي بلاگر هاي ارزشمند  اين وبلاگ  كه در طي اين سالها بسيار از نوشته هاشان آموخته ام و تمامي مخاطبان اين وبلاگ كه از بي نامی، گم نامی، نامدار بودنشان و حتی از عبور بی نظرشان بوي زندگي به مشام مي رسد تبريك مي گويم. اميدوارم در سال جديد همه ما فرزندان هستي،  به همراه عزيزانمان،  در پناه دستهاي مهربان خداوند ايمن باشيم. نوروزتان پيروز