در زبان فارسي و در كشور ما كه شمار تاريخ علم هاي ترجمه شده چندان زياد نيست و تاريخ فن آوري ها هم از آن اندك تراست، هر روايت تازه اي جايگاه خود را دارد و كتابي كه علم و فن آوري را با هم و در زمينه بحثي تاريخي و اجتماعي دنبال كند، اثري است مغتنم و موجب انتخاب اين كتاب...(ص. ۸ تاريخ علم و فن آوري)

قصدم از نوشتن بند فوق در اصل معرفي "تاريخ علم و فن آوري" اثر جيمز مك كليلن و هرولد درن با ترجمه استاد عبدالحسين آذرنگ و خانم نگار نادري است. اثري كه سال پيش نشر سخن در ۶۷۲ صفحه منتشر كرد و نظري بسيار چالش برانگيز را ارائه مي كند.

در بخشي از درآمد اين اثرآمده است: ... "علم با فايده هاي عملي چنان يكي شد كه وابستگي فن آوري به علم، عموما رابطه اي بي زمان و فعاليتي واحد انگاشته شد. علم و فن آوري، تحقيق و توسعه، تقريبا همزادان جدايي ناپذير قلمداد شده اند. "

به نظر نويسندگان باور به جفت بودن علم و فن آوري ساخته نگرش هاي فرهنگي امروز است كه بدون اتكا به پيشينه تاريخي سرهم شده است. درك مطمئن تري از علم، دركي كه از تعصب هاي فرهنگي روزگارما رهاتر باشد، از راه ديدن با عدس تاريخ مي تواند به دست آيد. فرضيه اي كه نويسندگان در پي آن هستند: فن آوري، علم كاربردي است و علم و فن آوري در بيشترين موقعيت هاي تاريخي پيش از سده ۲۰، در جدايي نسبي يا كامل از يكديگر چه از حيث فكري و چه از نظر جامعه شناختي، پيشرفت كرده اند.