آيا شايسته است شان و منزلت کتابداران در برنامه هفت شنبه راديو جوان به سخره گرفته شود و ما ساکت باشيم؟

اما چرا و چه بايد کرد:

متاسفانه اولين تيشه را خود ما به ريشه کتابداري مي زنيم چرا که  نتوانستيم  خود را به جامعه آنچنان که  شايسته و بايسته است معرفي کنيم. يادم است دکتر فتاحي عزيز بارها از استادان مي خواست که فقط براي نشريات علمي ننويسند بلکه براي نشريات عمومي نيز هر از گاهي بنويسند و اين رشته و جايگاه کتابداران را در نشريات عمومي، روزنامه ها و حتي برنامه هاي راديو و تلويزيون و خبرگزاري ها معرفي کنند.

براي يک نام هشت حرفي يعني کتابداري و حتي کتابدار سال ها است که کلنجار مي رويم و خواستار تغيير نام آن هستيم چرا که شايد اين نام در جامعه و مردم به عنوان کسي که کتابي را از مخزن مي آورد و آن را در قفسه جا مي گذارد شناخته شده است و همين امر دل مردگي ها و سرخوردگي ها را براي ما کتابداران به ارمغان آورده است. اما خود نيز هم نوا با اين موج شده و دائم در حال غر زدن هستيم و به زمين و زمان لعن مي فرستيم و دانشجويي که مردد در انتخاب رشته است را مي گريزانيم. آيا به آمار قبولي ها ، تعداد، و رتبه هاي به دست آمده رشته کتابداري در اين سال ها توجه کرده ايم؟

گروه هاي کتابداري بايد در تقويت علمي و فني خود بکوشند و نيز دايره گروه را با تعامل با ساير رشته ها همانند جامعه شناسي ، ارتباطات، مديريت و غيره بالا ببرند تا اثرات آن در پايان نامه ها و کارهاي پژوهشي بين رشته اي و مشارکتي هويدا گردد.