دکتر منصوريان در پايان گفتگوي خود با  خبرگزاري کتاب ايران اشاره به درج برنامه هاي درسي جديد در  رشته کتابداري و اطلاع رساني همانند « آشنایی با مطبوعات و رسانه ها»، « زبان‌شناسی کاربردی» و «مقدمه ای بر روابط عمومی» کرد که برگرفته از سخنان دکتر مهراد رئيس مرکز منطقه اي اطلاع رساني علوم و فناوري است  . تغييراتي که دکتر فتاحي ، دکتر دياني و ديگران در طرحي پژوهشي به گونه اي ديگر و يا استادان دانشگاه علوم پزشکي ضرروت آن را چند سال قبل احساس و آن را ارائه دادند. به نظر مي رسد در تدوين دروس جديد بايد سه قطعه اين جورچين را در نظر داشت: متون و منابع درسي ، دانشجو و استاد. الحمدالله در سال هاي اخير شاهد رشد بي سابقه منابع خواه ترجمه و يا تاليفي هستيم که انتظار بومي سازي و انطباق آن با جامعه ايراني را نيز بايد در آنها لحاظ کزد. دانشجو خواه ناخواه خود را با دروس جديد منطبق نموده و به فراگيري آن روي مي آرود چرا که چاره اي جز آن ندارد. اما بخش مهم و غالب جورچين را بايد استادان و مدرسان اين دروس دانست. اگر رشته کتاباري و اطلاع رساني را بين رشته اي مي دانيم چرا در دروسي همانند ذخيره و بازيابي اطلاعات،‌آمار، داده پردازي، و يا همين دروس جديد زبانشناسي کاربردي و غيره به سراغ استادان غير کتابداري نمي رويم و در دايره بسته استادان کتابداري به حرکت در مي آييم. نه آنکه در ارزش و منزلت استادان اين رشته شبهه اي وجود داشته باشد بلکه قاعدتا تخصص و سال ها تجربه يک استاد مرتبط بسيار مي تواند موثر تر باشد .از سوي ديگر مي طلبد نظام آموزشي آموزش عالي براي بازآموزي و مهارت افزايي استادان کارگاه هاي مستمر و انعطاف پذير داشته باشد تا نيازهاي روز دانشجو و رشته را جوابگو باشد.