دکتر افشار در نشست روش تحقيق نکته جالبي را گفت که دکتر حري بر آن صحه گذاشت و آه از نهادش برآمد:

براي داوري پايان نامه اي انتخاب شدم. تعداد جامعه آماري کمتر از 200 نفر بود. استاد راهنماي معزز براي آنکه با فرمول هاي نمونه گيري جامعه آماري دانشجو را هماهنگ کند از دانشجو خواسته بود به جاي‌ آنکه پرسشنامه را در بين تمامي جامعه آماري توزيع نمايد بايد حتما از فرمول هاي نمونه سنجي استفاده کند تاجامعه نمونه را منطبق بر يکي از فرمول هاي رايج در کتاب هاي روش تحقيق در بيارود تا کسي اگر بعدا پايان نامه را ديد چه چه و به به او گوش فلک را کر کند.

به راستي فرمول هاي مزبور براي چه هدفي است؟ نظر شما چيست؟