مد تنها به لباس و آرايش و اتومبيل و خانه و لب تاب و موبايل و يک کلام ماديات ختم نمي شه چرا که  جامعه علمي هم مصون از اين مد زدگي نيست. مد فلان دانشگاه و فلان استاد راهنما و مشاور و حتي داور. مد انتشار فلان کتاب و مقاله و فلان کارگاه و فلان سرفصل درس. اگه مقتضيات زمان و مکان و فهم و پيشبرد علم در آن دخيل باشه شايد بشه کمي کوتاه آمد اما اگه نفسانيات و حب نفس و جلوه سازي منيات من منان باشه اون موقع بايد شک و وانفسا رو چاشني پندار کرد. اگه به  عناوين و موضوعات پايان نامه هاي دانشجويان و در دايره خودمون کتابداري رو نگاهي بندازين متوجه مي شين که اين آفت مد زدگي بدجوري داره تنه علمي رو از داخل اجوف مي کنه. مدتي مد رضايت شغلي و بعد رفتار اطلاع يابي و  بعد مديريت دانش و بعد وب سنجي و بعد وبلاگ و بعد تحليل محتوا و بعد مارک و مدز و بعد دسترس پذيري و ارزيابي وبگاه ها و  بعد کتابخانه ديجيتالي و  بعد و بعد و بعد. اگه مشکلي ا ز جامعه و خدمات ما رو برطرف کنه  خيالي نيست اما اگه براي تبري از انگ  به روز نبودن باشه اون موقع است که  بايد کلاهمون رو تا زير چونه پايين بکشيم. دکتر شکويي که خدا حفظش نمايد به دانشجويان خود مي گفت چه اشکالي داره موضوع پايان نامه خود را در  حوزه ادبيات کودکان  برداشت؟ همان کاري که خانم دکتر مکتبي فرد انجام دادند و نشان از جسارت ايشان است. پس ا ي استاد عزيز اين وظيفه شماست که دانشجويان  را از آفت مد زدگي برهانيد و آنچه جامعه کتابداري امروز ما درگير آن است را به دانشجويان بنماييد.