جامعه شناسی خودمانی: چرا درمانده ایم؟
ما ملامت گر عیب دگرانیم همه در هم افتاده و از هم نگرانیم همه
ادیب الممالک فراهانی
یادم هست که دکتر فتاحی در یکی از همایشهای برگزارشده انجمن به این نکته اشاره کردند که باید این موضوع ریشه یابی شود که چرا از بین اینهمه کتابدار که اکثرا از اعضای انجمن هم هستند فقط تعداد معدودی در جلسات شرکت میکنند؟
آیا عضویت در انجمن یعنی ثبت نام برای دریافت کارت عضویت آنهم برای اینکه شاید روزی برای مصاحبهای جایی به کار آید! و دیگر هیچ؟
یک مطلب و یا شاید بهتر باشد بگویم چالش، ذهن را به خود معطوف میکند که دلایل حضور کمرنگ اعضا در جلسات همایش و به تازگی در مورد کارگاههای انجمن چیست؟
البته این را هم نمیتوان دلیلی موجه دانست که مشغلههای زیاد، فرصت حضور در این مجامع را مشکل کرده؛ چراکه اگر اغراق نباشد شرکت در اینگونه مجامع، علاوه بر رشد اجتماعی فرد، برای رشد حرفهای و فرار از راکد ماندن در این دنیایی که هر روز مطالب و خبرهای جالب رشد فناورانه مرتبط با نیازهای کاربران کتابخانهها و مراکز اطلاعرسانی نقش دارد.
به نظر شما علتهای استقبال نه چندان در خور انجمن کتابداری و اطلاعرسانی در شرکت همایشهای ماهانه چیست؟
1. زمان برگزاری همایشهای ماهانه و کارگاهها
2. جذاب نبودن موضوع همایش یا کارگاه
3. مقبول نبودن سخنزانان همایش یا مدرسان کارگاه
4. حضور کمرنگ اعضای هیئت مدیره در جلسات همایش و کارگاه
5. موارد دیگر لطفا ذکر شود
چرا که:
هیچ بیماری در هیچ کجای دنیا، بدون شناخت و باور بیماری، مداوا نگردیده است... چه باور دارم که اگر به وجود بیماری در جامعه مان اعتقاد پیدا کردیم، تک تک خودمان برای خود طبیبان حاذقی خواهیم بود. (نراقی، 1384، ص22)
وبلاگ گروهي كتابداران ايران با همكاري كتابداران وبلاگ نويس ايراني جهت اطلاع رساني در زمينه هاي مختلف در علوم كتابداري و اطلاع رساني تهيه شده است.پيشنهادات و انتقادات سازنده شما خوانندگان عزيز ما را در بالابردن كيفيت اين وبلاگ ياري خواهد كرد. جهت همكاري با اين وبلاگ با مدير وبلاگ تماس بگيريد.