آخرین روز نمایشگاه کتاب، پس از تهیه کتابهای مورد نظر، به قصد کنجکاوی و نه خرید، وارد غرفه نشر قطره شدم. عناوین کتابها را از نظر می گذراندم. ناگهان جلد کتابی توجهم را به خود جلب کرد. عکس روی جلد، تصویر از نیم رخ خانم میرهادی بود. توران میرهادی. اسم کتاب بود: در جستجوی انسان وارسته امروز. به کوشش سوزان حبیب.

اسم مولف برایم نا آشنا بود. اول حدس زدم شاید زندگی نامه خانم میرهادی است ولی وقتی کتاب را باز کردم با آنچه در ذهنم بود کاملاً متفاوت می نمود. کتاب را که باز کردم دیدم که جمعی از دانشجویان رشته معماری با ایشان مصاحبه و گفتگو کرده اند! برایم عجیب بود! چرا معماری؟! توضیح خاصی نداده بودند که مبنای این گفتگو چه بوده است ولی کتاب، بیش از آنکه راجع به زندگی خانم میرهادی باشد راجع به اندیشه های ایشان است و تجارب آموزش در مدرسه فرهاد. خط به خط کتاب، سرشار از تجارب ناب و ارزنده است. تجاربی که به کار گیری آن میتواند آموزش و یادگیری را متحول کند. در این کتاب، خانم میرهادی نه فقط به تجربیات خود در مدرسه فرهاد پرداخته، بلکه تجارب فعالیتهای شورای کتاب کودک را نیز بیان کرده است.وی در این کتاب، در مورد کسانی که مرتب از رشته تحصیلی خود گلایه مند هستند گفته است باید بروند دنبال اکتشاف. مشاهده! خیلی جای کار هست...باید دید و تجربه کرد و تحلیل نمود.

بخشی از این کتاب را با شما دوستان عزیز قسمت میکنم.

هر بچه ای با دیگری متفاوت است. همه انسانها موجوداتی متفاوتند. پس رقابت برای چه؟ به جای رقابت، همکاری کنیم. در مدرسه فرهاد گفتیم: شاگرد اول بی شاگرد اول! چرا از یک کلاس سی نفره، یک نفر پیروز شود و بیست و نه نفر شکست بخورند؟ احساس شکست، زندگی آنها را خراب میکند. معلمها و بچه ها با هم درس را جلو می بردند و به هم آموختند...

به قدری کتاب جذاب بود که نزدیک به ده صفحه آن را برای دانشجویان رشته علوم تربیتی که درس مقدمات تکنولوژی آموزشی را با آنها تجربه میکنم خواندم و بسیار لذت بردند. توران وارسته را از این زاویه نیز ببینیم. به خصوص برای نسل ما که نسلی عجول است، خواندن این کتاب، این فرصت را به ما میدهد که با ((نگاه دقیق، مشاهده، مطالعه، یادداشت برداری، تجربه، تحلیل، سوال)) توران میرهادی و هم نسلانش آشنا شویم و از آنها در زندگی شخصی و حرفه ای خود الگو بگیریم.