با عرض معذرت از بزرگان و اساتید بزرگوارم بنظر حقیر چنین می آید که انجمن کتابداری در این مدت از این اصل غفلت کرده و یا تصمیمات آن در این زمینه صرفا محلی و مقطعی بوده است. بیائیم و فکر کنیم عضویت در انجمن برای کتابدارانی که در شهرستانها و یا شهرهای کوچک زندگی می کنند چه منفعتی داشته و یا فعلا دارد ؟ آیا ارسال خبرنامه ای که حال گویا دیگر ارسال هم نمی شود می تواند یک کتابدار را اقناع و راضی نگه دارد ؟

با عرض معذرت انجمن کتابداری بنظر می آید که از نگاه صرف آکادمیک حاکم بر آن رنج می برد. حال آنکه کتابداری ایران بنظر همه آنچه نیست که در سخنرانیهای علمی انجمن مطرح می شود. باید در کتابخانه های ایران کار کرد تا نیازهای علمی و حرفه ای کتابداران ایرانی را فهمید. حال آنکه بعضی از اعضای هیات علمی ما حتی برای مدت کوتاهی هم در کتابخانه یا مرکز اطلاع رسانی کار نکرده اند و آنگاه مباحث صرف نظری خود را مطرح نموده که طبعا خریداری ندارد.

آنچه که مبهم بنظر می آید آن است که بالاخره انجمن ما یک انجمن علمی است و یا انجمن حرفه ای ؟ البته در این چندساله اظهارنظرهای متفاوتی در این زمینه شده است. اگر انجمن صرفا علمی باشد تکلیفش مشخص تر است و مخاطبان و وظایفش محدودتر می تواند باشد.  باید قبول کرد که ما هنوز تعاریف عملیاتی درستی از انجمن خود ارائه نداده ایم و اهداف و ساختار خود را برای کتابداران شفاف نساخته ایم . در این حالت از کتابداران چه می خواهیم ؟

عضو شدن و رای دادن و مشارکت .................

آیا اینها کتابداران ما را اقناع می کند ؟ بار دیگر می پرسم تفاوت یک عضو انجمن با یک غیر عضو در چیست ؟ درست است که مطرح می شود در نتایج آزمون دکترا ولی مگر ما چندنفر متقاضی دوره های دکترا داریم و می دانیم که این سخن بیشتر یک شعار است و به جز عده معدودی از اساتید دیگران به آن اعتقاد قلبی ندارند. بنده از کاندیداهای بزرگوار می خواهم که چنانچه به فکر پیشرفت انجمن هستند به این اصل ساده یعنی اصل منفعت طلبی توجه کنند و برنامه های خود را در این راستا ارائه دهند. حرف برای نوشتن زیاد است ولی بنده واقعا امیدوارم که با فعالیت دوستان جوان و فرهیخته ام همانند داریوش علیمحمدی انجمن در آینده نزدیک به سرمنزل مقصود نزدیک و نزدیک تر شود.